Even eeuwig
Ik weet dat ik een stofje ben dat meewaait met de winden
Nog kleiner dan een druppel water in de oceaan
Maar mijn handen zoeken door totdat ze houvast zullen vinden
En mijn voeten voelen naar een plek waar ik kan blijven staan
Ik weet niet wie mijn dagen telt, maar alles hier is vluchtig
De eindigheid regeert met harde handen mijn bestaan
En toch wil ik niet verdrinken in een eindeloze ruimte
Ik weiger in een zee van tijd onderuit te gaan
Oh, ik weet dat het voorbij is voordat ik knipper met mijn ogen
Maar ik kan toch niet geboren zijn om zinloos te vergaan
Ook al ben ik dan een bron die op den duur weer op zal drogen
Ik wil met beide benen midden in het leven staan
Het zonlicht kruipt voorzichtig door een kier in de gordijnen
Je doet je ogen open en kijkt me lachend aan
En ik voel me even eeuwig, want de liefde ligt hier bij me
En ik kijk met open ogen naar de zin van mijn bestaan
Mesmo Eterno
Eu sei que sou só um grão que se deixa levar pelo vento
Menor que uma gota d'água no oceano
Mas minhas mãos buscam até encontrarem um apoio
E meus pés procuram um lugar onde eu possa ficar em pé
Não sei quem conta meus dias, mas tudo aqui é passageiro
A finitude governa com mãos firmes a minha existência
E mesmo assim, não quero me afogar em um espaço sem fim
Eu me recuso a sucumbir em um mar de tempo
Oh, eu sei que tudo acaba antes que eu pisque os olhos
Mas não posso ter nascido só para desaparecer sem sentido
Mesmo que eu seja uma fonte que um dia vai secar
Quero estar com os dois pés firmes na vida
A luz do sol entra devagar por uma fresta na cortina
Você abre os olhos e me olha sorrindo
E me sinto mesmo eterno, porque o amor está aqui comigo
E olho com os olhos abertos para o sentido da minha existência
Composição: Han Kooreneef