395px

Agora Você Tem Que Ir

Liliane Saint-Pierre

Nu jij moet gaan

Net nu de dagen langer worden.
Net nu het eerste groen verschijnt,
dwars door de bladeren die verdorden,
Net voor de winter stil verdwijnt.
Net nu de knoppen staan te springen
om van de wereld wat te zien.
Net nu de vogels zich verdringen,
om d' eerste plaats in de top tien.
Net nu de kalveren weer springen,
tegen een lucht vol lentegeur.
Juist nu kan ik moeilijk zingen,
nu met het afscheid voor de deur.

Nu jij moet gaan, nu jij moet gaan,
nu jij moet gaan, nu jij moet gaan,
nu jij moet gaan.

Net nu ik jou begin te kennen,
zo vaak wist wat je zeggen wou.
Ik aan je stijl begon te wennen,
die zo heel typisch is voor jou.
Je slenter langs de avondvijvers.
Je monologen tot een zwaan.
Je was meer bij de achterblijvers
die vaak alleen naar huis toegaan.
Net nu je jong bent als de lente
en wij nog zoveel willen doen.
Nu koester ik deze momenten
en hou ze vast als noodrantsoen.

Nu jij moet gaan, nu jij moet gaan,
nu jij moet gaan, nu jij moet gaan.

Net nu het mooiste nog gaat komen.
Net voor de grote hoogtij dag
van 't leven met haar wilde stromen
je eindelijk ziet wat je nooit zag.
Net nu mag jij niet langer blijven
het lijkt oneerlijk, harteloos.
Ik wil het einde wel verdrijven
of slaan als op een blokkendoos
Ik wil nog zoveel lieve dingen,
waaraan ik vroeger niet eens dacht.
Ik zou de tijd willen bedwingen
en blijven horen hoe je lacht.

Maar jij moet gaan, jij moet gaan.
Ja jij moet gaan, jij moet gaan.
Jij moet gaan.
Jij moet gaan.

Agora Você Tem Que Ir

Agora que os dias estão mais longos.
Agora que o primeiro verde aparece,
atravessando as folhas que murcharam,
Agora que o inverno se despede em silêncio.
Agora que os brotos estão prestes a estourar
para ver um pouco do mundo.
Agora que os pássaros se apertam,
para garantir o primeiro lugar no top dez.
Agora que os bezerros estão pulando de novo,
contra um céu cheio de cheiro de primavera.
Justo agora eu consigo cantar com dificuldade,
agora que a despedida está à porta.

Agora você tem que ir, agora você tem que ir,
agora você tem que ir, agora você tem que ir,
agora você tem que ir.

Agora que estou começando a te conhecer,
tantas vezes soube o que você queria dizer.
Eu comecei a me acostumar com seu estilo,
que é tão típico de você.
Você passeia ao redor dos lagos ao entardecer.
Seus monólogos até um cisne.
Você estava mais com os que ficam para trás
que muitas vezes vão pra casa sozinhos.
Agora que você é jovem como a primavera
e nós ainda temos tanto a fazer.
Agora eu valorizo esses momentos
e os guardo como racionamento de emergência.

Agora você tem que ir, agora você tem que ir,
agora você tem que ir, agora você tem que ir.

Agora que o melhor ainda está por vir.
Agora antes do grande dia de glória
na vida com seus fluxos selvagens
e você finalmente vê o que nunca viu.
Agora você não pode mais ficar
parece injusto, sem coração.
Eu quero afastar o fim
ou bater como em um bloco de montar.
Eu quero tantas coisas boas,
que antes nem pensava.
Eu gostaria de poder controlar o tempo
e continuar ouvindo como você ri.

Mas você tem que ir, você tem que ir.
Sim, você tem que ir, você tem que ir.
Você tem que ir.
Você tem que ir.

Composição: