Lluna
I la lluna, que passava
entre un núvol i el xiprer,
una llàgrima vessava al mar serè.
Quan l'infant que la mirava,
somniant-la un fanalet,
va sentir el murmuri pàl·lid
d'un lament:
"La pobresa... mai...
la pobresa... mai!"
"En el meu vogar celeste
m'ha obsedit el seu atzur
i mestrejo la penombra per als seus ulls,
que la llum no els escarneixi
amb llur propi desesper
precisant perfils al fred, la fam,...
La pobresa... la vergonya..."
"Seré còmplice en l'angoixa,
confident d'anhels nocturns
i confort del seus rancors en la quietud.
Seré alè per a la revolta,
seré empar dels seus recels
i mirall del seu despit per l'univers,
la pobresa... mai!"
I la lluna, que passava
entre els segles i els teus ulls
una llàgrima vessava per...
Lua
E a lua, que passava
entre uma nuvem e o cipreste,
uma lágrima caía no mar sereno.
Quando a criança que a olhava,
desejando-a como um lampião,
ouviu o murmúrio pálido
de um lamento:
"A pobreza... nunca...
a pobreza... nunca!"
"No meu navegar celeste
ela me obsedia com seu azul
e eu manejo a penumbra para seus olhos,
que a luz não os escarneça
com seu próprio desespero
precisando contornos no frio, a fome,...
A pobreza... a vergonha..."
"Serei cúmplice na angústia,
confidente de anseios noturnos
e consolo de seus rancores na quietude.
Serei sopro para a revolta,
serei abrigo de seus receios
e espelho de seu desprezo pelo universo,
a pobreza... nunca!"
E a lua, que passava
entre os séculos e seus olhos
uma lágrima caía por...