395px

Tóxico Cosmos

Los Planetas

Toxicosmos

Caminamos por colinas
de cebollas y metal,
por recuerdos de otras vidas,
cosas que han pasado ya.
Y aunque los huesos duelen,
cada paso duelen más.
Algo así no debería terminar.

Recorremos el camino
sin volvernos hacia atrás,
por columnas de ceniza,
por iglesias de cristal.
Y estamos bajo el agua
y estamos bajo el mar
pues se hace más difícil respirar.

Se acercan mis oídos
y hablan de lo que nos queda por pasar.
Y estallan los sentidos
en colores aún por inventar.
Y está claro,
no hay razón para dudar.
Y rezamos
para no volver jamás.

Compartimos lo que queda
y llegamos al final.
En castillos de madera,
de mercurio y de coral.
Y aunque el cansancio pesa,
cada día pesa más
Por favor jamás nos hagas regresar.

Se acercan mis oídos
y hablan de los que nos queda por pasar.
Y estallan los sentidos
en colores aún por inventar.
Y está claro,
los demás piensan igual.
Y rezamos
para no volver jamás,
para no volver jamás
Y rezamos
para no volver jamás.

Tóxico Cosmos

Caminhamos por colinas
de cebolas e metal,
por lembranças de outras vidas,
coisas que já aconteceram.
E embora os ossos doam,
cada passo dói mais.
Algo assim não deveria ter fim.

Percorremos o caminho
sem olhar pra trás,
por colunas de cinzas,
por igrejas de cristal.
E estamos debaixo d'água
e estamos debaixo do mar
pois fica mais difícil respirar.

Meus ouvidos se aproximam
e falam do que ainda temos que passar.
E os sentidos explodem
em cores que ainda vamos inventar.
E está claro,
não há razão pra duvidar.
E rezamos
pra nunca mais voltar.

Compartilhamos o que resta
e chegamos ao fim.
Em castelos de madeira,
de mercúrio e de coral.
E embora o cansaço pese,
a cada dia pesa mais.
Por favor, nunca nos faça voltar.

Meus ouvidos se aproximam
e falam do que ainda temos que passar.
E os sentidos explodem
em cores que ainda vamos inventar.
E está claro,
os outros pensam igual.
E rezamos
pra nunca mais voltar,
pra nunca mais voltar
E rezamos
pra nunca mais voltar.

Composição: