395px

Meu País

Luar na Lubre

O Meu País

O meu país/ é verde e neboento
É saudoso e antergo,/ é unha terra e un chan.
O meu país/ labrego e mariñeiro
É un recuncho sin tempo/ que durme nugallán.

Q quece na lareira,/ alo na carballeira
Bota a rir.
E unha folla no vento/ alento e desalento,
O meu país.

O meu país/ tecendo a sua historia,
Muiñeira e corredoira / agocha a sua verdá
O meu país/ sauda ao mar aberto
Escoita o barlovento/ e ponse a camiñar

Cara metas sin nome/ van ringleiras de homes
E sin fin.
Tristes eidos de algures,/ vieiros para ningures,
O meu pais.

O meu país/ nas noites de invernía
Dibuxa a súa agonía/ nun vello en un rapaz.
O meu país/ de lenda e maruxias
Agarda novos días/ marchando de vagar.

Polas corgas i herdanzas
Nasce e morre unha espranza/ no porvir.
E unha folla no vento/ alento e desalento
O meu país.

Meu País

Meu país/ é verde e nebuloso
É saudoso e antigo,/ é uma terra e um chão.
Meu país/ camponês e marinheiro
É um canto sem tempo/ que dorme em nuvens.

Que esquenta na lareira,/ abriga na árvore
E faz rir.
E uma folha no vento/ alento e desalento,
Meu país.

Meu país/ tecendo sua história,
Muiñeira e caminho/ esconde sua verdade.
Meu país/ saúda o mar aberto
Escuta o vento forte/ e começa a caminhar.

Rumo a metas sem nome/ vão filas de homens
E sem fim.
Tristes lugares de algures,/ caminhos para lugar nenhum,
Meu país.

Meu país/ nas noites de inverno
Desenha sua agonia/ em um velho e um rapaz.
Meu país/ de lendas e encantos
Aguarda novos dias/ marchando devagar.

Pelas heranças e legados
Nasce e morre uma esperança/ no futuro.
E uma folha no vento/ alento e desalento
Meu país.

Composição: Miro Casabella