395px

Deixe a Primavera Brilhar Sobre a Terra

Lumsk

Lad Spille Med Vaar Over Jorden

Jeg ved ikke hvordan
mit Hjærte er fat,
det holder mig vaagen
den langsomme Nat.

Snart banker min Puls
som en Hund der gjør,
snart ligger den stille,
det er som den dør.

Jeg hejser Gardinet:
det blaaner af Dag,
Is hænger fra Rænden
paa Badstuens Tag.

Jeg lister i Marken
og lytter mig til
et sært og skælvende
Foraarets Spil.

Det vaares saa godt i Marken
og Dyrene vaagner til Flirten og Flir,
alt Furuen sprækker med Kvae
som Draaber af Livselixir.
De Stjærner deroppe staar stille og blege,
Fuglen begynder at lege.

Det lysner de vide Vegne
og en efter en vender Stjærnerne hjem,
men ude ved Verdens Grænse
en vifte af Ild bryder frem.
Solen, Solen, Guds luende Øje,
hviler paa Elv og Høje.

Rørte en Troldmand ved Jorden?
Alle dens aandende Barme gaar,
alle dens Lemmer røres
og alle dens Pulse slaar.
Langs Elven driver der Morgendampe,
det buldrer af Skrig og Kampe.

Se, Vaaren er kommet i Dalen.
Nu rømmer han Hiet den magre Bjørn,
og højt over Vestens Bjærge
sejler en kongelig Ørn.
Men henne ved Husene reder en Skære
til Bryllup i Tugt og Ære.

Lad spille med Vaar over Jorden!
Og ind i den store Naturens Musik
der nynner en Lyd fra mit Hjærte,
en Tak for hver Vaar jeg fik.
Det dunker som Hovtramp i Brystet af Glæde
og Øjet blir vaadt af Væde.

Deixe a Primavera Brilhar Sobre a Terra

Eu não sei como
meu coração está pegando,
ele me mantém acordado
na longa noite.

Logo minha pulsação
bate como um cachorro que ladra,
logo fica quieta,
é como se estivesse morrendo.

Eu levanto a cortina:
a luz do dia aparece,
gelo pinga do beiral
do telhado da sauna.

Eu ando pelo campo
e escuto atentamente
a estranha e tremida
música da primavera.

A primavera é tão boa no campo
e os animais acordam para flertar e brincar,
toda a pinheira estoura com resina
como gotas de elixir da vida.
As estrelas lá em cima estão paradas e pálidas,
o pássaro começa a brincar.

A luz clareia as vastas terras
e uma a uma as estrelas voltam para casa,
mas lá na borda do mundo
a uma onda de fogo surge.
O sol, o sol, o olho ardente de Deus,
eposando sobre o rio e as colinas.

Um mago tocou a terra?
Todos os seus seios respirando se movem,
todos os seus membros se agitam
e todas as suas pulsações batem.
Ao longo do rio, neblina da manhã flutua,
dá um estrondo de gritos e lutas.

Veja, a primavera chegou ao vale.
Agora a magra urso sai de sua toca,
e alto sobre as montanhas do ocidente
navega uma águia real.
Mas lá perto das casas, uma gaivota
prepara um casamento em honra e respeito.

Deixe a primavera brilhar sobre a terra!
E na grande música da natureza
há uma melodia do meu coração,
um agradecimento por cada primavera que tive.
Bate como um tambor no peito de alegria
e o olho fica úmido de emoção.

Composição: