Insomni
Feia moltes nits que no et veia I com si sentís els teus ulls al meu clatell, he tret el
Cap per la finestra
Joia de blanca llum. Com qui no vol, em mires de reüll a través del teu fosc bel
Que et tapa mig rostre
El món és confús I misteriós
Però això jo ja ho sabia. No vull que m’abandonis mai
I digues-me què és això que tant t’agrada; que et fa somriure de cantó ben
Desvetllada. Ja veig el teu costat obscur
El món és confús I misteriós
Però això jo ja ho sabia! Només vull que no
M’abandonis mai
Mai no ha entès ningú més enllà de tu perquè em sento així
Insônia
Eu não te vejo há muitas noites E como se eu pudesse sentir seus olhos no meu pescoço, tirei o
Vá para a janela
Jóia de luz branca. Como quem não quer, você me olha através do seu bel belezinho
Que cobre sua metade do rosto
O mundo é confuso e misterioso
Mas eu já sabia disso. Eu não quero que você nunca me abandone
E me diga o que você gosta tanto; o que faz você sorrir lateralmente bem
Despertou. Eu já vejo seu lado sombrio
O mundo é confuso e misterioso
Mas eu já sabia disso! Eu só queria não ter
Você nunca me abandona
Ninguém nunca entendeu além de você porque eu me sinto assim