395px

Zita (feat. Coro e Orquestra Gulbenkian)

Mário Lúcio

Zita (feat. Coro e Orquestra Gulbenkian)

Ken ki po-m na mundu txoma Zita
Kelotu si padás txoma Dimingu
Ki da-m nobidadi foi Nha Nhinha
Ki anúnsia na kutélu é rapasinhu
Sima si dónu Tói odju brazinu
Dos kóba na kexada, é malandrinhu

Es manda buska odju di purgera
Vizinhu da si galu katxur peladu
Pamó mininu é ses di partu dozi
Ta txoma dia di séti fitisera
Si antis di Kristu N ka finkadu stera
Ma méstri Nhonho fla-l pa salta el

Un négru benze-l i otu foi prézu
Na pronunsiason éra Mandéla
E kumesa t'odja mundu a prétu i branku
I mesmu arku-da-bédja a karbon
Na sis lápis di kor i alguns baton
I mundu dexa di sta na se mon

Titia Bibinha ben ku ses orónia
Partera ku se rol di padja-l xá
E fla: Nhos korda-l nhos da-m pa N da banhu
Pa libra-l di sina di manhan
Midjór nu ba ta po-l un talisman
I Zita, anton, labanta di se dor

E-e-e
Nhos dixa nha fidju durmi!

Zita (feat. Coro e Orquestra Gulbenkian)

Quem é que pode no mundo chamar Zita
Aquele que caiu no domingo
Que me deu novidade foi Nha Nhinha
Que anuncia na cutela é rapaziada
Como se o dono Tói olhasse de canto
Dos problemas na cabeça, é malandragem

Es manda buscar olho de purgante
Vizinho do seu galo pelado
Pra mim menino é seis de parto doze
Tá chamando dia de sete fiticeira
Se antes de Cristo não ficou estrela
Mas mestre Nhonho falou pra saltar ele

Um negro benze ele e outro foi preso
Na pronúncia era Mandela
E começou a olhar o mundo a preto e branco
E mesmo arco-da-velha a carvão
Nos seus lápis de cor e alguns batons
E o mundo deixa de estar na sua mão

Titia Bibinha vem com suas orações
Parteira com seu rolo de pano
E fala: Nossos acorda, nos dá pra eu dar banho
Pra livrar do signo da manhã
Melhor a gente vai pôr um talismã
E Zita, então, levanta da sua dor

E-e-e
Nos deixa minha filha dormir!