395px

Mierolo Afortunado

Massimo Ranieri

Mierolo Affurtunato

A ll'acqua chiara e fresca,
a ll'acqua 'e tre funtane,
mme só' lavato 'e mmane...

E mme ll'aggio asciuttate
'e n'albero a li ffrónne
addó' canta nu miérolo cianciuso
e s'annasconne...

Miérolo affurtunato,
Viato a chi te sente!...
'Sta voce, alleramente,
sceta 'o silenzio attuorno...
e tremmano sti ffrónne
addó' canta ll'auciello apprettatore
e s'annasconne!

Pur'io cantavo: io pure,
cuntenta e affurtunata,
tutt''a santa jurnata...

- St'uocchie! Ah, quante só' belle!
E chesti ttrezze jónne!
- mme dicett'uno. - E 'sta faccia ca ride
e s'annasconne! -

Miérolo affurtunato,
Viato a chi te sente!...
'Sta voce, alleramente,
sceta 'o silenzio attuorno...
e tremmano sti ffrónne
addó' canta ll'auciello apprettatore
e s'annasconne!

Mo chiágnono cu mico
ll'arbere, ll'erba, 'e ffrónne...
e ll'eco mme risponne...

Cchiù 'sta faccia nun ride,
ma 'e lacreme se 'nfónne:
Dint'a sti mmane meje, rossa se 'nzèrra
e s'annasconne!...

Miérolo affurtunato,
Viato a chi te sente!...
'Sta voce, alleramente,
sceta 'o silenzio attuorno...
e tremmano sti ffrónne
addó' canta ll'auciello apprettatore
e s'annasconne!

Mierolo Afortunado

Na água clara e fresca,
na água das três fontes,
e eu lavei minhas mãos...

E eu me sequei
numa árvore entre as folhas
onde canta um passarinho alegre
e se esconde...

Mierolo afortunado,
Viva pra quem te escuta!...
Essa voz, de repente,
desperta o silêncio ao redor...
e tremem essas folhas
onde canta o passarinho trabalhador
e se esconde!

Eu também cantava: eu também,
feliz e afortunado,
todo santo dia...

- Esses olhos! Ah, quantos são lindos!
E esses cabelos dourados!
- me disse um. - E esse rosto que sorri
e se esconde! -

Mierolo afortunado,
Viva pra quem te escuta!...
Essa voz, de repente,
desperta o silêncio ao redor...
e tremem essas folhas
onde canta o passarinho trabalhador
e se esconde!

Agora choram comigo
as árvores, a grama, as folhas...
e o eco me responde...

Mais esse rosto não sorri,
mas as lágrimas se misturam:
Dentro dessas minhas mãos, vermelhas se escondem
e se escondem!...

Mierolo afortunado,
Viva pra quem te escuta!...
Essa voz, de repente,
desperta o silêncio ao redor...
e tremem essas folhas
onde canta o passarinho trabalhador
e se esconde!