Typograf
když každý den nad rybníkem táhnou těžké mlhy
na člověka přichází onen divný stav
kol prázdných očních důlků fialové kruhy
depresi zažívá chmurný typograf.
Řemeslo má černé a myšlení už taky
určitě by vraždil, kdyby držel zbraň
žalostně se kroutí ideálů vraky
a k umakartu přiléhá už postříbřená skráň.
Nehluboký spánek mrtvičného typu
co chvíli mu loket s hrany stolu spad
Petr Mejta mokrý hadr hodil už na pípu
a každou škvírou do knajpy proudí strašný chlad.
Obyčejně nemíval kdovíjaké sny
spokojil se bezděky s drobnou čuňárnou
jenomže jak pozvolna se krátí jeho dny
presence těch dæmonů se stává pakárnou.
Začal tuze chrápat a stanul opuštěn
v magmatickém vichru fičí stihomam
vevnitř jeho lebky temno holých stěn
ke své hrůze zjistil, že tu není sám.
Návštěva zde sedí neohlášená
z jejich kápí odkapává šedohnědý sliz.
Ze záhrobí umrlců hrstka prašivá
průměrný věk kreatur těch neuhádl bys.
Jak z chlupaté deky důvod leze z nich
co se děje kromě toho, že z nich čiší smrad?
Že vážili dlouhou cestu z mělkých hrobův svých
krutou daň se hotovili dneska vybírat.
Za to žes nás parodoval ve svých esejích
upíral nám respektu a hanbu na nás dštil
on tě, chlape, namouduši brzo přejde smích
takto my ťa vytrestáme: probudíš sa včil!
Tipógrafo
quando todo dia sobre o lago pairam pesadas névoas
o caçador entra nesse estado esquisito
em volta de olhos vazios, círculos roxos
deprimiu-se o sombrio tipógrafo.
seu ofício é sombrio e o pensamento também
certamente mataria se tivesse uma arma
triste se contorce com os destroços dos ideais
e ao fórmica já se cola a pele encharcada.
Um sono raso de um tipo morto
a cada momento seu cotovelo cai na borda da mesa
Petr Mejta já jogou um pano molhado no balcão
e por cada fresta do bar entra um frio horrível.
Normalmente não tinha sonhos muito grandiosos
se contentava sem problemas com uma pequena trapaça
mas à medida que seus dias vão se encurtando
a presença desses demônios se torna um tormento.
Começou a roncar e ficou abandonado
na tempestade mágica, o pavor assopra
dentro de seu crânio, a escuridão das paredes nuas
para seu horror, percebeu que não estava sozinho.
Uma visita aqui está, não anunciada
de suas capas goteja uma gosma cinza e marrom.
Do além, uma mão de mortos
na média idade dessas criaturas, você não adivinharia.
Como se saísse de um cobertor peludo
o que está acontecendo além do fato de que exalam fedor?
Que viajaram uma longa jornada de seus túmulos rasos
preparando-se para cobrar um cruel tributo hoje.
Por ter nos parodiado em seus ensaios
negaram-nos respeito e despejaram vergonha sobre nós
ele, garoto, juro que logo vai acabar a risada
assim nós te puniremos: você vai acordar no inferno!