395px

Julia

Mauro Scocco

Julia

hon brukade sitta vid stationen
se nr tgen gick frbi
med ngot drmmande i blicken
i en klnning som var vit

dom sa att hon var speciell
att hon inte hrde hit
man hrde folk viska
nr hon gick frbi

en kvll i juli d syrsor sjng
mtte jag henne dr
jag frgade var hon kom ifrn
och hur hon hamnat hr

hon sa...

(ref)jag heter julia
mer behver du inte veta
om det r en vn du sker
d kan du sluta leta

hon sa...

du mste ppna din gon
lta ljuset komma in
det finns en vrld som vntar utanfr
p att bli din

och vi sprang i ett regn av guld
ner till hennes pappas hus
dr satt vi och prata
i kvllsolens ljus

jag hade skt i flickors gon
en mening och ett ljus
den natten sov jag p soffan
i julias hus

hon sa...

(ref)jag heter julia
vill du bli min vn
vem vet vad som hnder
vad som hnder sen

hon sa...

(ref)jag heter julia
mer behver du inte veta
om det r en vn du sker
d kan du sluta leta

hon sa...

Julia

ela costumava sentar na estação
ver os trens passando
com um olhar sonhador
num vestido que era branco

diziam que ela era especial
que não pertencia aqui
ouvia as pessoas sussurrarem
quando ela passava

uma noite de julho, os grilos cantavam
eu a encontrei lá
perguntei de onde ela vinha
e como ela tinha chegado aqui

ela disse...

(ref) meu nome é Julia
não precisa saber mais
se é uma amiga que você busca
pode parar de procurar

ela disse...

você precisa abrir os olhos
deixar a luz entrar
existe um mundo esperando lá fora
para ser seu

e nós corremos sob uma chuva de ouro
direto para a casa do pai dela
lá sentamos e conversamos
à luz do pôr do sol

eu tinha procurado nos olhos das garotas
um sentido e uma luz
naquela noite eu dormi no sofá
na casa da Julia

ela disse...

(ref) meu nome é Julia
quer ser meu amigo?
quem sabe o que acontece
o que vai acontecer depois

ela disse...

(ref) meu nome é Julia
não precisa saber mais
se é uma amiga que você busca
pode parar de procurar

ela disse...

Composição: