Nha sibitchi
Tudu dia sima ta manxi
Kel galu bédju ta dizafina
Orédja grandi, kabésa stretu
É kel makaku fórti fasténtu!
Tóni ka sa poku sórna
Bilita ngana-l kabésa
Sipriánu ki faze-m malfetu
Kontra ku mi pergunta-m si N sta dretu
Ma nha sibitxi é fitxadu na petu!
Ma nha sibitxi ma nha sibitxi
Más um dia paN ba luta
Pa N labuta ku nha txon
Rasekadu pa sol
Nganadu pa txuba!
Na rabulisu di vizinhansa
Midjór é vivi sukundidu
Fladu fla ka ta skrebedu
Ma u bida dja ka konxedu
Tóni ka sta poku sórna
Bilita ngana-l kabésa
Sipriánu ki faze-m malfetu
Raganha denti pergunta si N sa dretu
Ma nha sibitxi é fitxadu na petu!
Ma nha sibitxi é fitxadu na petu!
Fónga é li mé ku si lata d'água
Armandu é na Ru Bás djuntu ku Fónga
Dumingas, nha genti, stória é mutu txeu
Manxi txora labanta mô pa séu!
Tanha ku si résa, ku si finason
Djusé ki dadji perdi si razon
Fónga é li mé ku si lata d'água
Armandu é na Ru Bás djuntu ku Fónga
Dumingas, nha genti, stória é mutu txeu
Manxi txora labanta mô pa séu!
Tanha ku si résa, ku si finason
Djusé ki dadji perdi si razon
Minha branquela
Todo dia é a mesma coisa
Aquele cara chato tá enchendo o saco
Coração pesado, cabeça a mil
É aquele macaco forte e insistente!
Tô nem aí pra pouco barulho
Olha só, tá tudo na minha cabeça
Se o Cipriano tá me fazendo mal
Pergunta se eu tô certo, se eu tô certo
Mas minha branquela tá grudada em mim!
Mas minha branquela, mas minha branquela
Mais um dia pra eu lutar
Pra eu trabalhar com meu suor
Cansado pra caramba
E ainda pra aguentar!
Na confusão da vizinhança
Melhor é viver sem estresse
Falo, falo, não escrevo nada
Mas a vida já não é conhecida
Tô nem aí pra pouco barulho
Olha só, tá tudo na minha cabeça
Se o Cipriano tá me fazendo mal
Pergunta se eu tô certo, se eu tô certo
Mas minha branquela tá grudada em mim!
Mas minha branquela tá grudada em mim!
Fonga é a minha com a lata d'água
Armando é na Rua Baixa junto com Fonga
Domingo, minha gente, a história é muito louca
Cansado, chorando, levantando pra você!
Tanta coisa que se arrasta, que se acaba
Só Deus sabe que a gente perde a razão
Fonga é a minha com a lata d'água
Armando é na Rua Baixa junto com Fonga
Domingo, minha gente, a história é muito louca
Cansado, chorando, levantando pra você!
Tanta coisa que se arrasta, que se acaba
Só Deus sabe que a gente perde a razão