395px

Tasmânia

Mech

Tasmania

Huraganu cios, połamany każdy nos
Podarte żagle, słaby ster.
I chociaż to nie fair, że taki słaby ster,
Nie płacze nikt, bo czeka co przyniesie los.
Huraganu cios, połamany jeszcze jeden nos.
A kil dosięga skał.
Dokoła dziki szał, bo los nam wreszcie dał,
Spokojny tajemniczy ląd!

Tasmania! Mania marzeń i snów.
Tasmania! Mania brak na to słów.
Tasmania! Mania marzeń i snów.
Tasmania! Mania marzeń...

Zobaczysz nagle coś, co zamrozi w gardle głos,
Na ścieżce pośród drzew.
I nie wiesz co to jest, czy Baskerwillów pies,
Czy może to jest diabeł, ten tasmański bies.
Usłyszysz jego głos, a na głowie zjeży Ci się włos!
Poczujesz w sercu strach,
To po to tyle lat, płynąłeś drogi szmat,
By odkryć taki dziki świat!

Tasmania! Ktoś rozdepcze Ci twarz!
Tasmania! Jeśli jeszcze ją masz!
Tasmania! Spotkasz tu jeszcze coś!
Tasmania! Coś innego, innego, innego...

Tasmânia

Cicatrizes de um furacão, quebrando cada nariz
Rasgado de repente, um leme fraco.
E embora não seja justo, ter um leme tão fraco,
Ninguém chora, pois espera o que o destino traz.
Cicatrizes de um furacão, quebrando mais um nariz.
E a quilha atinge a rocha.
Ao redor, um frenesi selvagem, pois o destino finalmente deu
Um tranquilo e misterioso lar!

Tasmânia! Mania de sonhos e devaneios.
Tasmânia! Mania de não ter palavras pra isso.
Tasmânia! Mania de sonhos e devaneios.
Tasmânia! Mania de sonhar...

Você verá de repente algo que congela a voz na garganta,
No caminho entre as árvores.
E você não sabe o que é, se é o cão de Baskerville,
Ou talvez seja o diabo, esse espírito tasmaniano.
Você ouvirá sua voz, e seu cabelo vai arrepiar!
Sentirá o medo no coração,
É por isso que por tantos anos, você navegou por longas distâncias,
Para descobrir um mundo tão selvagem!

Tasmânia! Alguém vai te pisar a cara!
Tasmânia! Se é que você ainda a tem!
Tasmânia! Você ainda vai encontrar algo aqui!
Tasmânia! Algo diferente, diferente, diferente...

Composição: