Finfine
Kvazaux mi sercxus nomon
Kiu bone rimus vian
En poeziajxo plej reala
La soleco okazis
Kiel tio kion mi plej volas
Estas cxiam plej malproksima
Cxiu abismo estas mistera
Via korpo estis la plej grava
Mi volas cxiam rememori
En kanzono plej absurda
Ke la vojo plej bela
Nek cxiam estas la plej kurta
Kaj dum sercxo por la rimo kiu rimas
En la versoj kiuj estas viaj
Mi trovas vin kaj mi perdas vin
En cxi brakoj tiuj ne miaj
Finfine
En cxi brakoj tiuj ne miaj
Finfine
En cxi brakoj tiuj ne miaj
Por Fim
Quase que eu busquei seu nome
Que bem rimaria com o seu
Em uma poesia mais real
A solidão aconteceu
Como aquilo que eu mais quero
Está sempre mais distante
Todo abismo é um mistério
Seu corpo foi o mais importante
Eu quero sempre lembrar
Em uma canção mais absurda
Que o caminho mais bonito
Nem sempre é o mais curto
E enquanto busco pela rima que rima
Nos versos que são seus
Eu te encontro e te perco
Nestes braços que não são meus
Por fim
Nestes braços que não são meus
Por fim
Nestes braços que não são meus