Det Iskalla Trollblodet
Striden mot människan.
Härjade tills hanegället.
Solen ljusnar, nu allt är tyst.
Blodet rinner ned för fjället.
De som var de oförfäraste.
Ska nu höjas till eviga liv.
De som var de ursinnigaste.
Ska inte vara på driv.
Det finns ett efterliv.
För de som är värdiga.
Där mjödhornen aldrig är tomma.
För de som är modiga.
Där firar vi varje natt.
Bordet dignar av drycker och matt.
Under ögon av urgammal Trollgud.
Vi, som har det iskalla Trollblod.
Nu sjunger vi vårt dryckeskväde.
Till makten som aldrig dör.
Från salar av Rivfader.
Skallar ljudet som alla hör...
Där firar vi varje natt.
Bordet dignar av drycker och matt.
Under ögon av urgammal Trollgud.
Vi, som har det iskalla Trollblod.
O Sangue Frio do Troll
A luta contra o homem.
Devastou até o fim do mundo.
O sol clareia, agora tudo está em silêncio.
O sangue escorre pela montanha.
Os que eram os mais destemidos.
Serão elevados à vida eterna.
Os que eram os mais furiosos.
Não estarão à deriva.
Há uma vida após a morte.
Para os que são dignos.
Onde os chifres de hidromel nunca estão vazios.
Para os que são corajosos.
Lá celebramos cada noite.
A mesa se enche de bebidas e pratos.
Sob os olhos do antigo Deus Troll.
Nós, que temos o sangue frio de troll.
Agora cantamos nosso cântico de bebida.
Para o poder que nunca morre.
Das salas do Pai da Ruína.
Ecos que todos ouvem...
Lá celebramos cada noite.
A mesa se enche de bebidas e pratos.
Sob os olhos do antigo Deus Troll.
Nós, que temos o sangue frio de troll.