Do utraty tchu
W nicości morza trwam
Wzruszenia ciągły brak
Szare niebo pełne ludzkich dusz
Chyba chciałbym już tam być
Rozkołysany dzień
Opuścił ziemski brzeg
Moja głowa pełna myśli jest
Jak nabrzmiały z ptaków krzew
Podobny chmurom zbieg
Prowadzi wszędzie mnie
Gdzie zmysły gubią sens
Gdzie czarny pada śnieg
Powoli tracę wzrok
Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu
Zawrócić zdążę wiem
Zaskoczę światłem zmierzch
Gdzieś na końcu świata odnajdę się
Chyba chciałbym już tam być
Até Perder o Fôlego
No vazio do mar eu fico
Sem emoção, só solidão
Céu cinza cheio de almas
Acho que queria já estar lá
Dia balançado
Deixou a margem da terra
Minha cabeça tá cheia de pensamentos
Como um arbusto cheio de pássaros
Um fugitivo como as nuvens
Me leva pra todo lugar
Onde os sentidos perdem o sentido
Onde a neve preta cai
Vou perdendo a visão
O que posso fazer é viver até perder o fôlego
Consigo voltar, eu sei
Vou surpreender com a luz do crepúsculo
Lá no fim do mundo eu vou me encontrar
Acho que queria já estar lá