Hendrik Haverkamp
Zien noam was Hendrik Haverkamp, een kleine 40 joar
't Hele darp dat kennen 'm al, want altied was hie al doar
As hie duer 't darp hen kwam, ging 't van, kiek es doar
Doar hei-j den maffen Hendrik met de pette op een oor
Zien moeder was vrouw Haverkamp, wiet en ziet bekend
Hie had 't van gin vreemden, zien prachtig zangtalent
Hie zong van la la lala la
Op zien rundjen deur 't darp, kwam hie langs de kroeg
Zie trokken 'm noar binnen toe, alhoewel e doar niet um vroeg
Doar mos ie volle drinken, dat hie niet gewoon
En toen hie 's oavends op huus anging, was hie uut zien gewone doen
Hie zag 2 felle lampen, doar wol hie tussendeur
Hie knalden op een auto, moar niks raken zien humeur
Hie zong van la la lala la
Moar toen hie later bi-j kennis kwam, toen hatte 't niet deur
De dokter kon niet helpen, hie ging der onderdeur
De familie ston an 't bedde, wat gesnotter, wat gezeur
Moar wat Hendrik nooit verloor, was zien goed humeur
Hie zong van la la lala la
Hendrik Haverkamp
Ver o nome era Hendrik Haverkamp, um cara de quase 40 anos
A cidade toda já conhecia ele, porque sempre estava por lá
Quando ele passava pela cidade, era um alvoroço, olha lá
Lá estava o Hendrik, com o boné de lado, todo estiloso
Sua mãe era a Dona Haverkamp, bem conhecida na região
Ele não tinha nada de estranho, seu talento pra cantar era de impressionar
Ele cantava de la la lala la
Com seu carrinho pela cidade, passava em frente ao bar
O pessoal o puxava pra dentro, mesmo que ele não quisesse entrar
Lá ele tinha que beber, isso não era normal
E quando à noite voltava pra casa, não era seu jeito habitual
Ele viu duas luzes brilhantes, queria passar por ali
Ele bateu em um carro, mas isso não afetou seu humor
Ele cantava de la la lala la
Mas quando ele ficou doente, a coisa não foi fácil
O médico não podia ajudar, ele estava se despedindo
A família estava ao seu lado, com choros e lamentações
Mas o que Hendrik nunca perdeu, foi seu bom humor
Ele cantava de la la lala la