395px

A Caça do Abade

Numen

Ehiztari Beltza

Ehiztari amorratua zen abadea,
Meza ematen ari zen egunean
Deabrua agertu zitzaion erbi itxuran.
Abadea meza bertan behera utziz
Erbiaren atzetik joan zen
Txakurrak harturik.

Bere jainkoak zigortu zuen
Mendirik mendi dabil orain
Goseak amorraturik
Erbiaren atzetik.

Inork ez du oraindik ikusi
Inork ez daki nondik datozen
Txistu eta zaunka tristeak,
Baso ilunetan gordeak,
Etsipenez beteak
Laguntzen ditu haizeak.

Ez da gaurdaino itzuli
Ez da sekula itzuliko
Bere amaigabeko ehiztalditik.

A Caça do Abade

O abade estava apaixonado pela caça,
No dia em que estava celebrando a missa.
O diabo apareceu na forma de um coelho.
O abade, deixando a missa de lado,
Foi atrás do coelho,
Levado pelos cães.

Seu deus o puniu,
Agora ele vaga de montanha em montanha,
Consumido pela fome,
Atrás do coelho.

Ninguém ainda viu,
Ninguém sabe de onde vêm
Os tristes assobios e latidos,
Escondidos na floresta escura,
Cheios de desespero,
Levados pelo vento.

Não voltou até hoje,
Nunca mais voltará
De sua caçada sem fim.

Composição: