395px

Chamas de Fogo

Numen

Suzko Hitzak

Argi dizdira aidean.
Eguzki Amandre Zuriaren altzean
hegaka suzko anderea.

Mai naun,
Nafar Hegoaren magalean
dantza dagien Mai.
Hire hitzak suzkoak ditun,
suak guztia argitzen din,
baita bizitzaren zokorik ilunenak ere.

Esaidan Mai,
lurraren sekretu guztien berri
dakian emakume ederra,
Ama Lurraren hauspoa
astintzen duan andere gorena.

Non galdu genuen hire arrastoa?
Non naturaren miresmena?

Non izkutatzen dun euskaldunaren
nortasuna pizturik mantenduko duen sua?

Ni neure herriko lurra naun,
lurra dun naturaren azala,
basoak ditinat gorputz,
errekak odol,
haizeak zerua behar dian bezala
askatasuna dun nire arima.

Chamas de Fogo

A luz brilha ao nosso redor.
O sol, a Mãe Branca, nos acolhe
com a chama da mulher.

Eu sou Mai,
na sombra do Sul de Navarra
onde a dança acontece, Mai.
Suas palavras são chamas,
as chamas iluminam tudo,
até os cantos mais escuros da vida.

Diz, Mai,
a mulher linda que sabe
todos os segredos da terra,
que agita o sopro da Mãe Terra,
a grande mulher que a sacode.

Onde perdemos seu rastro?
Onde está a admiração pela natureza?

Onde se esconde o fogo
que manterá viva a identidade do basco?

Eu sou a terra da minha gente,
a terra é a pele da natureza,
as florestas são meu corpo,
os rios são meu sangue,
o vento precisa do céu
como a liberdade precisa da minha alma.

Composição: