Orsök
Er ég fell til jarðar
Loftið eitrað
Myrkviði gripinn
Þyrnið sker að
Glundroði
Dautt
Þitt lík ég nú dreg
Hin hyrnda gyðja tortímingar
Nú endurfædd í holdi sakleysis
Sönn illska nú mennsk, úr blóði skal rísa
Lífi er eytt, athöfn andstyggðar
Skjöldur sálar brestur og brotnar
Mitt barn tapar lífi, fórnað að sið
Slík örlög ég gegni, minn missir sá mesti
Hví ég og mín dóttir, valin voru
Verðskulduð þjáning, gjaldi gegn grimmd
Eilífðar iðrun
Culpa
Eu caí no chão
O ar está envenenado
A escuridão me pegou
Os espinhos cortam
Confusão
Morto
Teu corpo eu agora arrasto
A deusa chifruda da destruição
Agora renascida na carne da inocência
A verdadeira maldade agora humana, do sangue vai ressurgir
A vida é desperdiçada, ato de repulsa
O escudo da alma se quebra e se despedaça
Meu filho perde a vida, sacrificado por moral
Tal destino eu enfrento, minha perda é a maior
Por que eu e minha filha, fomos escolhidas
Sofrimento merecido, preço pela crueldade
Arrependimento eterno