395px

La Sitiera

Omara Portuondo

La Sitiera

La Sitiera
Sitiera mía,
dime qué has hecho
de nuestro dulce hogar,
Cuna que un día
fue la alegría
de todo aquel sitial.

Lágrimas vierte la sitiería
que tiende a desolar,
(Lá-gri-mas vier-te de-so-lar,)
Y es por no verte
reina, que un día
fuiste de aquel lugar.

Ya el jilguero se alejó,
de aquel frondoso algaaarrobo,
y hasta la mata de jobo
nos da muestra de dolor,
Pues la Sitiera se ha marchado
Y yo enamorado lloro por su amoooor,
y es para la sitiería
cual si fuera un día
al que le falta el sol


Ya el jilguero se alejó, de aquel frondoso algarrobo...


Ven sitiera por favor,
ven de nuevo a mi reeetiro,
y gozaremos de amor
al son del timple y eeel güiro.

Ven Sitiera por favor,
Ven de nuevo a mi retiro,
Y gozaremos de amor
Al son del timple y del güiro.

La Sitiera

O Sitiera
Sitiera mina
Diga-me o que você fez
o nosso doce lar
Um berço dias
era a alegria
de todos os que stall.

Lágrimas derramadas sitiería
que tende a desolada,
(LA-gri-mais Fri-chá-so-lar)
E não é ver
rainha um dia
você foi a partir desse lugar.

Desde o pintassilgo foi embora,
de que algaaarrobo exuberante,
e até mesmo assassinatos de jobo
amostra nos dá dor,
Para o Sitiera está desaparecido
E eu grito para o seu amoooor amor,
e é para o sitiería
se fosse um dia
que não tem o sol


Desde o pintassilgo, que se afastou de alfarroba folhas ...


Venha Sitiera por favor
voltar ao meu reeetiro,
amor e irá desfrutar
ao som de Timple enrole e guiro.

Venha Sitiera por favor
Voltar para a minha aposentadoria,
E alegrar-se com amor
Quando o tiple e guiro.

Composição: Rafael Lopez