De Närmast Sörjande
En åt gången varje år
Sjunger bödlarna
Den sista sången, så fäll en tår
Någon dör och någon skapas
Och ingen tror på evigt liv
Hur förklarar man det för ett barn?
Du är älskad, jag är hatad
Du modern, jag primitiv
Hur försvarar man en slentrian?
Vi är ensamma i en stad
Som vittrar till askan vi andas
En sekund på jorden
Bara en bit kött i horden
En åt gången varje år
Sjunger bödlarna
Den sista sången, så fäll en tår
Vi är ensamma i en stad
Som vittrar till askan vi andas
En sekund på jorden
Bara en bit kött i horden
Vi är ensamma på vår väg
Att ta oss ur askan i elden
Får man hjälp på köpet?
Äter svält och död på löpet
Algoritmens sällskap tröstar
Och dottern ringer sällan nu
Hur beskriver man ett liv utan mål?
Maskinens toner överröstas
När döden ger sin intervju
Vi tillber flödet i en metropol
Jag är han där ute
Han där ute
Jag är han där ute
Han där ute
Är jag den sista av mitt slag
Som är rädd för döden
Och bryr mig om mina barn
Och ger allt för kärleken?
Jag antar att jag blivit van
Jag har accepterar mitt öde
Men håller av de som finns kvar
Och forcerar de nya sveken
Os mais próximos
Um de cada vez a cada ano
Os cabides cantam
A última música, então solte uma lágrima
Alguém morre e alguém é criado
E ninguém acredita na vida eterna
Como explicar isso para uma criança?
Você é amado, eu sou odiado
Você mãe, eu sou primitivo
Como você defende um slentrian?
Estamos sozinhos em uma cidade
Que tempo as cinzas respiramos
Um segundo na terra
Apenas um pedaço de carne na horda
Um de cada vez a cada ano
Os cabides cantam
A última música, então solte uma lágrima
Estamos sozinhos em uma cidade
Que tempo as cinzas respiramos
Um segundo na terra
Apenas um pedaço de carne na horda
Estamos sozinhos em nosso caminho
Para nos tirar das cinzas no fogo
Você recebe ajuda com a compra?
Coma fome e morte em fuga
A empresa do algoritmo é reconfortante
E a filha raramente liga agora
Como descrever uma vida sem objetivos?
O toner da máquina é emitido
Quando a morte dá sua entrevista
Adoramos o fluxo em uma metrópole
Eu sou o único lá fora
Ele está lá fora
Eu sou o único lá fora
Ele está lá fora
Eu sou o último da minha espécie
Quem tem medo da morte
E se preocupam com meus filhos
E dá tudo por amor?
Acho que me acostumei com isso
Eu aceitei meu destino
Mas ame aqueles que permanecem
E eles forçam a nova traição