Aamuauringon tuntuinen
Aamuauringon tuntuinen
Leinikit auringon säteiden oikaisevat vartensa aamuun
nuokkuen ylle horisontin kuin notkistavat kaarikaulansa
villijoutsenvalkolumpeet jotka terälehväsiipineen
johdejuovaa kirkkauden sillan lipuvat unelmiensa seimeen
Varjojen virrasta
valoon virittyneet linnut
jo erottuvat loistollaan
päivän tuoden sulissaan
Aavan välkehtivän pilkesillalla puhkeavat lauluun surulliseen
lootuslinnut pisarat vierien hämärää hyvästellessään
kunnes viimein hiljaa noruvat
sarastekaikuina uniin lapsien
Varjojen virrasta
valoon virittyneet linnut
jo erottuvat loistollaan
päivän luoden laulullaan
herää
Varjojen virrasta
valoon virittyneet linnut
jo erottuvat loistollaan
päivän tuoden sulissaan
Hortoillen kuin suolaraekipinä särjetyllä lasilla veen
pohjoistuulen joiku kaihojen
puhkoo tiensä ilman kuumenneen lailla väreilevään
sydämeen
Sensação do Sol da Manhã
Sensação do Sol da Manhã
As margaridas se esticam sob os raios do sol da manhã
penduradas no horizonte como se estivessem alongando o pescoço
os cisnes selvagens, brancos como a luz,
vão deslizando em direção ao berço de seus sonhos.
Das correntes das sombras
os pássaros que se afinam para a luz
já se destacam com seu brilho
trazendo o dia em seu calor.
Na ponte cintilante do vasto espaço, eles começam a cantar uma canção triste
os pássaros-lótus, gotas escorregando, se despedindo da penumbra
até que finalmente, em silêncio, escorrem
como ecos da aurora nos sonhos das crianças.
Das correntes das sombras
os pássaros que se afinam para a luz
já se destacam com seu brilho
trazendo o dia com seu canto.
desperta.
Das correntes das sombras
os pássaros que se afinam para a luz
já se destacam com seu brilho
trazendo o dia em seu calor.
Vagueando como uma faísca de sal sobre vidro quebrado,
a canção do vento do norte, cheia de saudade,
abre seu caminho pelo ar, como se estivesse fervendo,
no coração.