Klei
Hij heeft nog niet eens gegeten, of thee gezet
Zijn handen gaan bezeten over het object
Het hele atelier is bezwangerd van dit licht
Zijn vingers vormen op de tast haar fijne gezicht
Zo dichtbij, zo dichtbij
Met het ochtendlicht op haar gezicht van klei
Hij kijkt zelden naar de foto, dat vindt hij maar een ding
Zoekt liever naar haar trekken in zijn herinnering
Hij weet nog hoe ze danste door zijn atelier
En hoe haar haren glansden als het maanlicht op de zee
Zoals ze was voordat ze wegging
Zo schept hij haar nu weer
En even, een moment, voelt hij hetzelfde
Hetzelfde als de eerste keer
Zo dichtbij, zo dichtbij
Hij huivert, ze lijkt zo zuiver
Met het ochtendlicht op haar gezicht van klei
Argila
Ele ainda nem comeu, nem fez um chá
Suas mãos vão alucinado sobre o objeto
Todo o ateliê está impregnado com essa luz
Seus dedos moldam ao toque seu rosto delicado
Tão perto, tão perto
Com a luz da manhã em seu rosto de argila
Ele raramente olha para a foto, acha isso meio chato
Prefere buscar suas feições na memória
Ele ainda se lembra de como ela dançava pelo seu ateliê
E como seus cabelos brilhavam como a luz da lua no mar
Como ela era antes de ir embora
Assim ele a cria de novo
E por um instante, um momento, ele sente o mesmo
O mesmo que na primeira vez
Tão perto, tão perto
Ele estremece, ela parece tão pura
Com a luz da manhã em seu rosto de argila