Uwolnij
Zanurzam się
W lepką słodycz naszych ciał
Już brak mi tchu
Powietrze tak nieznośnie drga
Odchylam głowę i tonę, a ty pytasz mnie
Czy kiedy wyjdę stąd zadzwonię jeszcze
Uwolnij mnie
Noc kończy się
A z nią odchodzę ja
Wiem brak ci słów
Ja nie słucham już
Mam serce z lodu
O trzeciej rano śpiące ciała już okrywa świt
Pod obcym domem stoję sama senna
Na dworze pusto tak i ciemno, nie wiem dokąd iść
Tam kiedyś był mój dom lecz już go nie ma
Uwolnij mnie
Noc kończy się
A z nią odchodzę ja
Wiem brak ci słów
Ja nie słucham już
Mam serce z lodu
Libere-me
Me afundo
Na doçura pegajosa dos nossos corpos
Já falta ar
O vento vibra insuportavelmente
Inclino a cabeça e me afundo, e você me pergunta
Se quando eu sair daqui eu ainda vou ligar
Libere-me
A noite está acabando
E com ela eu vou embora
Sei que te faltam palavras
Eu já não escuto mais
Meu coração é de gelo
Às três da manhã, corpos adormecidos já são cobertos pela luz do dia
Em frente a uma casa estranha, estou sozinha, sonolenta
Lá fora está tão vazio e escuro, não sei para onde ir
Lá costumava ser minha casa, mas agora não existe mais
Libere-me
A noite está acabando
E com ela eu vou embora
Sei que te faltam palavras
Eu já não escuto mais
Meu coração é de gelo