Maspalomas Faro Hotel
We noemde hem de eenzame drinker
Dronk whiskey alsof het sangria was
En de bar was zijn altaar
En hij offerde meer dan wij allemaal
Ja wij mochten hem wel, wij allemaal
Maar toch is het zo, niemand klinkt er
Aan de bar met een eenzame drinker
Hij was een heer maar iedereen, liet hem alleen
We noemden haar de ijskoude dame
Ze nipte hautain aan haar champagneglas
En haar parels van tiffany
Kostten meer dan ik in een jaar verdien
En zij wist dat haar mink goed werd gezien
Ze was een exclusieve dame
Dat kon het hele hotel beamen
Ze was zo koel, dus iedereen
Liet haar alleen
Iedereen in maspalomas
In het faro hotel
Zei geen woord tegen de drinker
En meed haar als de hel
Elke man zag haar wel zitten
Maar zijn vrouw bleef in de buurt
En als hij fout wou, nou dan had zijn
Vakantie het langst geduurd
Maar op een morgen zat ik met mijn gitaar
Wat te fiedelen op het balkon
Ik zag een stukkie van de suite van de drinker
Waar ik een stoel met kleren zien kon
De spullen van hem, maar ik zei mezelf
Ik geloof niet wat ik hier zie
Want naast zijn pak lag de dure mink
Bij de parels van tiffany
We noemden hem de eenzame drinker
Hij dronk whiskey alsof het sangria was
En zijn bed was zijn altaar
En hij offerde meer dan wij allemaal
En ik dacht, jij gelukkige stinker
En nam er een op de eenzame drinker
Hotel Faro Maspalomas
Nós o chamávamos de beato solitário
Bebia uísque como se fosse sangria
E o bar era seu altar
E ele oferecia mais do que todos nós
Sim, nós gostávamos dele, todos nós
Mas mesmo assim, é assim, ninguém se aproxima
Do bar com um beato solitário
Ele era um cavalheiro, mas todo mundo o deixou sozinho
Nós a chamávamos de dama gelada
Ela tomava champanhe com desdém
E suas pérolas da Tiffany
Custavam mais do que eu ganho em um ano
E ela sabia que seu vison era bem visto
Ela era uma dama exclusiva
Isso todo o hotel confirmava
Ela era tão fria, então todo mundo
A deixou sozinha
Todo mundo em Maspalomas
No hotel Faro
Não dizia uma palavra para o beato
E a evitava como o diabo
Todo homem a achava atraente
Mas sua esposa estava por perto
E se ele quisesse errar, bem, então sua
Férias durariam mais
Mas numa manhã eu estava com meu violão
Brincando um pouco na varanda
Vi um pedaço da suíte do beato
Onde eu podia ver uma cadeira com roupas
As coisas dele, mas eu disse a mim mesmo
Não acredito no que vejo aqui
Pois ao lado do terno estava o caro vison
Com as pérolas da Tiffany
Nós o chamávamos de beato solitário
Ele bebia uísque como se fosse sangria
E sua cama era seu altar
E ele oferecia mais do que todos nós
E eu pensei, seu sortudo desgraçado
E tomei um gole pelo beato solitário