Jestem - bêdê
Jeœli kiedyœ bêdziesz sam
i w pó³ drogi jednak chcia³
w starym lustrze jedn¹ twarz zabraæ w swoj¹ stronê
rzuæ daleko w k¹t na dno
przerdzewia³¹ dawno broñ
a ja czekaæ bêdê wci¹¿
tak jak wierzê w siebie
jakbyœ ty na œwiecie jedynym by³ cz³owiekiem
zawo³aj mnie, nie wa¿ne gdzie
w któr¹ œwiata stronê, powiedz
zawo³aj mnie, ja w ka¿dy deszcz ca³y jestem w tobie
kiedy wreszcie przejdzie nam
ból zadanych dawniej ran
kiedy wiary starczy w nas
to przedzielê morza
a ju¿ nie mogê wiêcej daæ
i te same s³owa mam
raz z³o¿one w parê zdañ
bêdê krzyczeæ, krzyczeæ
jakbyœ ty na ziemi ostatnim by³ p³omieniem
zawo³aj mnie...
bo tylu ludzi mija siê co dnia, nie poznaj¹ twarzy
tylu ludzi, ale to nie ja
zawo³aj mnie...
Estou - bêdê
Se um dia você estiver sozinho
E no meio do caminho ainda quisesse
Levar um rosto do velho espelho pra seu lado
Jogar longe no canto, no fundo
Uma arma enferrujada há muito tempo
E eu vou continuar esperando
Assim como eu acredito em mim
Como se você fosse a única pessoa no mundo
Me chama, não importa onde
Pra qual lado do mundo, diga
Me chama, eu estou em você em cada chuva
Quando finalmente passar pra gente
A dor das feridas que foram feitas
Quando a fé ainda nos bastar
Eu vou dividir os mares
E já não posso dar mais
E essas mesmas palavras eu tenho
Uma vez formadas em algumas frases
Vou gritar, gritar
Como se você fosse a última chama na terra
Me chama...
Porque tantas pessoas passam todo dia, não reconhecem rostos
Tantas pessoas, mas não sou eu
Me chama...