Taksówki
opętane ćmy gnomy po lsd
nocą kochankowie uczą się miłości w bramach
przed nocnym wolno płynie czas ferajnie
nie zmienimy wody w wino
zmieńmy bramy na sypialnie
Z rynsztoków cicho gra przyciasna muzyka
Stoją czarty na czatach i mogą ci kark połamać
Znikąd ratunku coraz więcej zdrady
Każdy stróż to szpicel
Szpicla trzeba zabić
Noc ogranicza nam pole do uciekania
Noc ogranicza nam
Biegnij Forrest!!!
Ty i ja jesteśmy chirurgami tej ulicy
Tylko ty i ja umiemy wstrzymać jej tętno
O nas świadczą choćby krzyże na cmentarzach
Stryczek dla poety krew na kałamarzach
Noc ogranicza nam tu pole do uciekania...
Tutaj duszą się opery 100 lat po katastrofie
Echa izolują się od hałasów
Nocni maruderzy śpią na skrzyżowaniach
Taksówki pędzą w poprzek czasu
Noc ogranicza nam tu pole do uciekania...
Biegnij ze mną w noc i pod wiatr
Biegnij ze mną
Táxis
Amarrados, meus gnomos, sob efeito
À noite, amantes aprendem a amar nos becos
O tempo flui devagar pra galera
Não vamos mudar água em vinho
Vamos transformar portões em quartos
Do esgoto, toca uma música apertada
Quatro caras de vigia podem quebrar seu pescoço
De onde vem o socorro, só mais traição
Todo guarda é um informante
Tem que matar o informante
A noite limita nosso espaço pra fugir
A noite limita nosso
Corre, Forrest!!!
Você e eu somos os cirurgiões dessa rua
Só você e eu sabemos como parar seu pulso
Sobre nós, até as cruzes nos cemitérios falam
Um laço pro poeta, sangue nas tintas
A noite limita nosso espaço pra fugir...
Aqui, as almas sufocam, 100 anos após a catástrofe
Ecos se isolam do barulho
Os vagabundos noturnos dormem nas esquinas
Os táxis correm através do tempo
A noite limita nosso espaço pra fugir...
Corra comigo na noite e contra o vento
Corra comigo