395px

Marisa

Pierangelo Bertoli

Marisa

Fò con Marisa c'a squacè csa l'era i fiaur
e am acursè cuma le bel a fer l'amaur
andev'n in gir inmes a i pree zò dai rivas
e s'asachev'n inmes ai sas.

Fò con Marisa ch'am paseva in bianch el not
e am descurdeva ed tot dal gran ch'à iera cot
e a iera smort come ch'a fosa amalee
e invece a iera innamuree.

E quand me medra la me vdiva apeina alvee
l'am giva: "Guerda che te tot e spigasee"
e la penseva: al gà la facia ca coiaun,
e intant l'am feva i zabaiaun.

Me ped'r al deva a veder d'en saveiren gnint
e am parleva dla partida cliva vint
ma insam la conda am cateva de ed set banch
el so cravat e un quelch mel franch.

Fò con Marisa ch'a imparà a fer l'amaur
e at diventè amigh ma propia amigh di genitaur
e anch ades dop tota l'acqua cle pasee
a son anch'era innamuree.

Marisa

Fui com a Marisa que a gente se esbaldava entre flores
E me encantava como ela fazia o amor
A gente rodava entre os prédios lá na beira
E se encontrava entre as sombras.

Fui com a Marisa que a gente passeava à noite
E me esquecia de tudo que era importante
E ela estava morta como se fosse uma dor
E, no entanto, ela estava apaixonada.

E quando me olhava, eu via ela quase nua
Ela me dizia: "Olha, você tá todo despenteado"
E ela pensava: "Ele tem a cara de quem é idiota",
E enquanto isso, eu fazia as palhaçadas.

Me perdi no dia, não sabia de nada
E falava da partida que não ia dar em nada
Mas no fundo, a conta me pegava de jeito
O seu lenço e um pouco de mel.

Fui com a Marisa que aprendeu a fazer amor
E se tornou minha amiga, mas amiga de verdade
E até hoje, depois de toda a água que passou
Ela ainda está apaixonada.

Composição: