Atlas
Ik heb zand in mijn zakken en wind in mijn haar
De hoop die ik had, hangt goed aan elkaar
Ik Moët bergen verzetten, mijn jas is er zwaar van
Ik had water gevangen in de kom van mijn hand
Ik bracht het naar zee, ik zwom terug naar land
Tot stukje voor stukje de kustlijn verandert
Jij zei dat het klaar was, noemde mij je atlas
Sorry dat ik jou nog op handen draag
Jij doet of het niks was, ik gaf te veel, maar fuck dat
God, je bent complex, maar dat heb ik graag
Dus ik verkoop mijn spullen, bouw huizen van karton
De prijs die ik betaal om te denken dat het kon
Ik wist dat het zwaar was, niet dat het niet waar was
Je wereld op mijn schouders, nooit andersom
Nooit andersom
(Ah, ah)
Nooit andersom
(Ah, ah)
Jij had een blok aan je been, je wist niet dat ik er was
Trok mij door de modder, daarna
Vroeg ik wat er op je borst lag, is daar nog plaats voor mij?
Ik wist dat het goed ging komen, toen was het moment voorbij
Jij zei dat het klaar was, noemde mij je atlas
Sorry dat ik jou nog op handen draag
Jij doet of het niks was, ik gaf te veel, maar fuck dat
God, je bent complex, maar dat heb ik graag
Dus ik verkoop mijn spullen, bouw huizen van karton
De prijs die ik betaal om te denken dat het kon
Ik wist dat het zwaar was, niet dat het niet waar was
Je wereld op mijn schouders, nooit andersom
Nooit andersom
Bekeken wou ik dat ik onze weken ritueel in brand kon steken
Te veel gevraagd?
Achteraf bekeken waren het labiele weken, ik zou beide benen breken
Als jij het vraagt
Maar jij zei dat het klaar was, noemde mij je atlas
Sorry dat ik jou nog op handen draag
Jij doet of het niks was, ik gaf te veel, maar fuck dat
God, je bent complex, maar dat heb ik graag
Dus ik verkoop mijn spullen, bouw huizen van karton
De prijs die ik betaal om te denken dat het kon
Ik wist dat het zwaar was, niet dat het niet waar was
Je wereld op mijn schouders, nooit andersom
Nooit andersom
Atlas
Eu tenho areia nos meus bolsos e vento no meu cabelo
A esperança que eu tinha, tá bem amarrada
Eu preciso mover montanhas, meu casaco tá pesado
Eu peguei água na palma da minha mão
Levei pra o mar, nadei de volta pra terra
Até que pouco a pouco a costa vai mudando
Você disse que acabou, me chamou de seu atlas
Desculpa por ainda te carregar nas mãos
Você finge que não foi nada, eu dei demais, mas dane-se
Deus, você é complicada, mas eu gosto disso
Então eu vendo minhas coisas, construo casas de papelão
O preço que eu pago pra achar que era possível
Eu sabia que era pesado, não que não fosse verdade
Seu mundo nos meus ombros, nunca ao contrário
Nunca ao contrário
(Ah, ah)
Nunca ao contrário
(Ah, ah)
Você tinha um peso na perna, não sabia que eu tava aqui
Me arrastou pela lama, depois
Perguntei o que tinha no seu peito, ainda tem espaço pra mim?
Eu sabia que ia dar certo, mas aí o momento passou
Você disse que acabou, me chamou de seu atlas
Desculpa por ainda te carregar nas mãos
Você finge que não foi nada, eu dei demais, mas dane-se
Deus, você é complicada, mas eu gosto disso
Então eu vendo minhas coisas, construo casas de papelão
O preço que eu pago pra achar que era possível
Eu sabia que era pesado, não que não fosse verdade
Seu mundo nos meus ombros, nunca ao contrário
Nunca ao contrário
Eu queria que eu pudesse queimar nossas semanas como um ritual
É pedir demais?
Olhando pra trás, foram semanas instáveis, eu quebraria as duas pernas
Se você pedisse
Mas você disse que acabou, me chamou de seu atlas
Desculpa por ainda te carregar nas mãos
Você finge que não foi nada, eu dei demais, mas dane-se
Deus, você é complicada, mas eu gosto disso
Então eu vendo minhas coisas, construo casas de papelão
O preço que eu pago pra achar que era possível
Eu sabia que era pesado, não que não fosse verdade
Seu mundo nos meus ombros, nunca ao contrário
Nunca ao contrário
Composição: Blanks, Kenny Van Kessel