Mönkiäislaulu
Kun yö saapui kylään ja varjot tummentui,
niin kaikki mönkiäiset yhteen kokoontui.
Mä tunnetusti pelkään, vaikka myönnä en.
Yön selkään lähdin pois, mä niitä paeten.
Se suuri mönkiäinen takaa ajoi mua.
Kohta kiinni saikin. Mä päätin antautua.
Mut silloin ratsu uljas, selässään päätön mies.
Mönkiäisen surmas. Uni päättyi tähän.
Canção dos Mönkiäiset
Quando a noite chegou na vila e as sombras escureceram,
Todos os mönkiäiset se reuniram.
Eu sou conhecido por ter medo, embora não admita.
Fui embora nas costas da noite, fugindo deles.
Aquele grande mönkiäinen me perseguiu.
Logo me alcançou. Eu decidi me render.
Mas então um cavaleiro valente, com um homem sem cabeça em cima.
Matou o mönkiäinen. O sonho terminou aqui.