395px

Liberdade Renasce

Psalteria

Loibere risen

Loibere risen von den boimen hin zu tal, des stan blot ir este.
Blomen sich wisen daz se sint vurtorben al, schoene wasir gleste.
Sus twinget de rife maniger bande wurzel sal,
des bin ich gar sere betrübet.
Nu ich zu grife: sint der winder ist so kal,
des wirt nuwe vro geubet.

Heifet mir schallen hundert tusent vroiden mer,
wen des meien blüte kan bringen.
Rosen de vallen an minr vrowen roter ler, da von wil ich singen.
Twingt mich de kulde, al ir wurzel smackes ger de sint an ir libe gestrôwet.
Wurbe ich ir hulde, son bedrocht ich vroiden mer.
sus de minning1iche mich vrowet.

Liberdade Renasce

Liberdade renasce das árvores até o vale, onde a dor se desfaz.
Flores se mostram que estão mortas, a beleza se esvai.
Assim, a raiz de muitos laços se entrelaça,
por isso estou tão profundamente triste.
Agora que pego: o vento está tão frio,
isso traz nova alegria.

Deem-me mil vozes para cantar,
se a primavera puder trazer flores.
Rosas que caem na boca da minha amada, disso eu quero cantar.
A frieza me aperta, todas suas raízes estão espalhadas por seu amor.
Se eu conquistar seu carinho, então trarei mil alegrias.
Assim, a doce me faz feliz.