Europa
Haurem de dir la veritat,
haurem de admetre que som molt diferents.
La pluja mulla el sofà,
me ofego nedant entre els meus sentiments.
On estàs?
Em gronxo en un jardÍ amb nens muts rient.
Que callin ja!
En un cor de formigó,
me aparto just quan l estructura cedeix.
I et deixo aquí tot sol,
em temo que tindràs que suportar el seu pes.
Però no ne hi ha prou;
me enfronto amb cent campiones de ballet.
Neix el meu món i és incomplet, és incomplet.
Me esquerdo, em trenco, exploto i xisclo als quatre vents
Te estimo.
On estàs?
Em gronxo amb cent campiones de ballet.
Que callin ja! Que és incomplet, és incomplet.
Me esquerdo, em trenco, exploto i xisclo als quatre vents
Te estimo.
Europa
Vamos ter que dizer a verdade,
vamos ter que admitir que somos muito diferentes.
a chuva molha o sofá,
eu me afogo nadando entre os meus sentimentos.
Onde você está?
Eu balanço em um jardim com crianças mudas rindo.
Que fiquem quietos já!
Em um coração de concreto,
eu me afasto justo quando a estrutura cede.
E te deixo aqui sozinho,
me preocupo que você vai ter que suportar o peso.
Mas não é o suficiente;
eu enfrento cem campeãs de balé.
Nasce meu mundo e é incompleto, é incompleto.
Eu me quebro, me estilhaço, explodo e grito aos quatro ventos
Eu te amo.
Onde você está?
Eu balanço com cem campeãs de balé.
Que fiquem quietos já! Que é incompleto, é incompleto.
Eu me quebro, me estilhaço, explodo e grito aos quatro ventos
Eu te amo.