395px

Canção do Crepúsculo

Raimon

Cançó de Capvespre

S'enduien veus d'infants
el sol que jo mirava.
Tota la llum d'estiu
se'm feia enyor de somni.

El rellotge, al blanc mur,
diu com se'n va la tarda.
S'encalma un vent suau
pels camins del capvespre.

Potser demà vindran
encara lentes hores
de claror per als ulls
d'aquest esguard tan àvid.

Però ara és la nit.
I he quedat solitari
a la casa dels morts
que només jo recordo.

Canção do Crepúsculo

Eram vozes de crianças
o sol que eu olhava.
Toda a luz do verão
me trazia saudade de sonho.

O relógio, na parede branca,
diz como a tarde se vai.
Sopra uma brisa suave
pelos caminhos do crepúsculo.

Talvez amanhã venham
ainda horas lentas
de claridade para os olhos
deste olhar tão ávido.

Mas agora é a noite.
E eu fiquei solitário
na casa dos mortos
que só eu me lembro.

Composição: Raimon / Salvador Espriu