Psalm 88
Ik derf mijn vrienden tot mijn straf
Ze zijn vervreemd van mededogen
Ik ben een gruwel in hun ogen
Gij wendt hen allen van mij af
Een bange kerker doet mij zuchten
Ik kan de banden niet ontvluchten
Waarom is dat gij mij verstoot
Waarom verbergt gij uw gunstrijke ogen
Ik was van jeugd af neergebogen
Bedrukt en worstelend met de dood
Ik moet vol angst uw gramschap dragen
Ik ben vol twijfel en verslagen
Gij hebt een metgezel, een vriend
Van mij verwijderd in mijn lijden
Zodat mijn ziel, hoe ze ook moet strijden
Bij niemand hulp of bijstand vindt
Zoeken vergeefs, moet eenzaam wenen
Al mijn bekenden zijn verdwenen
Zoeken vergeefs, moet eenzaam wenen
Al mijn bekenden zijn verdwenen
Salmo 88
Eu perco meus amigos como castigo
Eles estão distantes da compaixão
Sou um horror aos olhos deles
Você os afasta de mim
Uma prisão assustadora me faz suspirar
Não consigo escapar das correntes
Por que você me rejeita?
Por que esconde seus olhos cheios de graça?
Desde jovem, eu me curvei
Oprimido e lutando contra a morte
Preciso suportar seu furor com medo
Estou cheio de dúvidas e derrotado
Você tem um companheiro, um amigo
Longe de mim em meu sofrimento
Para que minha alma, por mais que lute
Não encontra ajuda ou apoio em ninguém
Procurando em vão, preciso chorar sozinho
Todos os meus conhecidos desapareceram
Procurando em vão, preciso chorar sozinho
Todos os meus conhecidos desapareceram
Composição: Ramses Shaffy