Vertixe
Es a primavera no verán
Cando xa non esperaba máis flores
Non sei que facer contigo
Se me deixo ir, estou perdida
Se te deixo ir, lle fuxo á vida
Vertixe
Porque chegas así, sen avisar
O medo non me deixa pensar
Non quero coleccionar máis retratos de ninguén
Vida solo hai unha, que grande dilema!
Non sei ler en ti
Non sei se quero seguir
Vertixe
Porque chegas así, sen avisar
O medo non me deixa pensar
Es a primavera no verán
Cando xa non esperaba máis flores
Non sei que facer contigo
Se me deixo ir, estou perdida
Se te deixo ir, lle fuxo á vida
Vertixe
Porque chegas así, sen avisar
O medo non me deixa pensar
Non quero coleccionar máis retratos de ninguén
Vida solo hai unha, que grande dilema!
Non sei ler en ti
Non sei se quero seguir
Se quero seguir
Se quero seguir
Se quero seguir
Vertigem
É a primavera no verão
Quando já não esperava mais flores
Não sei o que fazer contigo
Se me deixo levar, estou perdida
Se te deixo ir, fujo da vida
Vertigem
Porque você chega assim, sem avisar
O medo não me deixa pensar
Não quero colecionar mais retratos de ninguém
Só há uma vida, que grande dilema!
Não sei ler em você
Não sei se quero continuar
Vertigem
Porque você chega assim, sem avisar
O medo não me deixa pensar
É a primavera no verão
Quando já não esperava mais flores
Não sei o que fazer contigo
Se me deixo levar, estou perdida
Se te deixo ir, fujo da vida
Vertigem
Porque você chega assim, sem avisar
O medo não me deixa pensar
Não quero colecionar mais retratos de ninguém
Só há uma vida, que grande dilema!
Não sei ler em você
Não sei se quero continuar
Se quero continuar
Se quero continuar
Se quero continuar
Composição: María Villanueva Alonso