Dikur unë luaja
Mbizotronte nje qetësi
Në këtë natë gjithçka pushonte
Kisha shume nevojë për të
E në ato çaste më mungonte
Në këto rrugët pa njeri
Ku asgjë nuk egzistonte
Mu kujtua ajo vajzë
Zëri i saj kur me thonte:
"Të dua shumë
Mos më lër vetem
Kam shumë frikë të rri pa ty
Është botë e egër"
Dhe pastaj më përqafonte
Dhe pas vetes më pushtonte
E ndjeja doren e saj
Gjithë trupin më përshkronte
Hej një botë tjetër na priste me pas
I kam nder mend
Lotët e saj
Dashuronte si e cmendur... si e marrë
Nuk mundem ta imagjinoj
Se ty të kam humbur vërtet
Dikur unë luaja me ndjenjen e saj
E sonte vuaj vete
Më duket se asnjeherë
S'do dashuroj më kaq fort
E janë kujtimet që më shkatërrojnë
Nuk mundem ta imagjinoj
Se ty të kam humbur vërtetë
Dikur une luaja me ndjenjen e saj
Tani vuaj vetë...
Tani vuaj vete...
Quando Eu Brincava
Reinava uma calma
Nesta noite tudo descansava
Eu precisava muito dela
E naquele momento eu sentia falta
Nessas ruas desertas
Onde nada existia
Me lembrei daquela garota
A voz dela quando me dizia:
"Eu te amo muito
Não me deixe sozinha
Tenho muito medo de ficar sem você
É um mundo selvagem"
E então ela me abraçava
E por trás me dominava
Sentia a mão dela
Todo o corpo me percorria
Ei, um outro mundo nos esperava depois
Eu me lembro bem
Dos seus lágrimas
Amava como uma louca... como uma doida
Não consigo imaginar
Que realmente te perdi
Quando eu brincava com os sentimentos dela
E hoje eu sofro sozinho
Parece que nunca mais
Vou amar tão forte assim
E são as memórias que me destroem
Não consigo imaginar
Que realmente te perdi
Quando eu brincava com os sentimentos dela
Agora eu sofro sozinho...
Agora eu sofro sozinho...