395px

Quando Anda

Riblja Corba

Kad Hodas

Vece ne mirise na rakove i skoljke,
mesec je bleda fleka boje cimeta.
Uzimas cipele za setanje kroz snove,
ulica voli ritam tvojih koraka.
Vetar se provlaci kroz nepoznate reci,
asfalt se miluje sa tvojim stiklama,
suvise mekan da bi mogao da spreci,
ovo je vece puno tvojih tragova.
Kad hodas,
ne zastajkujes,
i zemlju
ne dodirujes,
a mene
ne primecujes,
i uporno se trudis
da me prodje pozuda.
Jos drhtim
od tvog pogleda,
iz nekih
starih razloga,
ne mogu da se sredim.

Quando Anda

Você não cheira a caranguejos e conchas,
o mês é uma mancha pálida da cor da canela.
Você calça os sapatos pra passear pelos sonhos,
a rua adora o ritmo dos seus passos.
O vento se infiltra por palavras desconhecidas,
o asfalto se acaricia com seus saltos,
muito macio pra conseguir parar,
esta noite está cheia das suas marcas.
Quando anda,
você não para,
e a terra
não toca,
e eu
não sou notado,
e você se esforça
pra não sentir desejo.
Ainda tremo
com seu olhar,
de algumas
razões antigas,
não consigo me encontrar.

Composição: