Milonga Parda
De un brazo de esta milonga
La noche es larga y es ancha
Las patas de este perdiz
Ya levantan polvo en la cancha
La casa grande se duerme
El rancho chico se espanta
Pero ahí anda ahí una pena
Muy grande en la cañada
Los ombuses se alteran
Las parameras descansan
Las cinacinas despiertan
Al son de la alborada
Al son de la alborada
Las cinacinas despiertan
Se encaya el arado roto
Se rompe el viejo hacha
Dentro del silo vacío
Los ñanduces no se desgranan
Alma herida en el tiempo
¡Del campo que se desangra!
Milonga Parda
De um braço desta milonga
A noite é longa e é larga
As patas desta perdiz
Já levantam poeira na cancha
A casa grande adormece
O rancho pequeno se assusta
Mas ali anda uma dor
Muito grande na cañada
Os ombus se agitam
As campinas descansam
As cinacinas despertam
Ao som da alvorada
Ao som da alvorada
As cinacinas despertam
O arado quebra
O velho machado se parte
Dentro do silo vazio
Os ñandus não se debulham
Alma ferida no tempo
Do campo que sangra!