Dagur þrjú
Sólargeislar brennandi
sækja að mér.
Loftið rykmettað kitlar vitin.
Ekkert í sjónmáli
nema einsemdin.
Tíminn er sem gróið tré
hreyfist aldrei.
Skýtur rótum sínum fast í mig.
Ég hugsa bara um
að komast burt.
Langur dagur líður hægt,
loksins búinn.
Kuldinn umlykur mig,
hægir hugsun.
Að lokum lognast út
við dauðans dyr.
Værum blundi vakna af,
nýr dagur.
Veruleikinn blasir við,
ég er alein.
En áfram tóri ég
og dagana tel.
Alein í eyðimörk...
De três dias
Queima Sunbelt
se aplica a mim.
O ar rykmettað sabe cócegas.
Nada à Vista
mas a solidão.
Tempo é uma árvore de cura
nunca se move.
Atira suas raízes firmemente em mim.
Acho que apenas cerca de
fugir.
Dia inteiro progride lentamente,
finalmente terminou.
Frio me rodeia;
lenta pensar.
Eventualmente morrer
da morte.
Foram brevemente despertado por,
um novo dia.
Realidade é o que nós
Estou sozinho.
Mas eu continuo a Tori
dias e pensar.
Sozinho no deserto ...