Ringulreið
Ég hafði enga ástæðu
ég hafði enga afsökun
fyrir þungu orðunum
sem ég missti út úr mér.
Andartakið staðnaði
þögnin var svo þrúgandi
ég reyndi að leita í augu þín
en þau voru tóm.
Hugsanirnar hringsnerust
skynsemin var flogin burt
ég heimsku mína harmaði
nú var botninum náð.
Ég orðum saman raðaði
því tekið hafði ákvörðun
að gefast upp í stríðinu
áður en það hófst.
Því ég hleyp stundum
fram úr mínum hugsunum
en hrasa á sprettinum
og fell svo harkalega niður.
Caminho do Anel
Eu não tinha motivo
Eu não tinha desculpa
Para as palavras pesadas
Que eu deixei escapar.
O momento parou
O silêncio era tão opressor
Eu tentei olhar nos seus olhos
Mas eles estavam vazios.
Os pensamentos giravam
A razão tinha ido embora
Eu lamentava minha tolice
Agora eu tinha chegado ao fundo.
Eu juntei as palavras
Porque tomei uma decisão
De desistir da luta
Antes mesmo de começar.
Porque às vezes eu corro
Fugindo dos meus pensamentos
Mas tropeço na corrida
E caio tão duramente.