Armo
Sä tunnet kuinka sua ylös revitään
sä kuulet ääniä,mutta et näe ketään
Joku sulle huutaa,koetat silmäs avata
keskeltä usvan joku sua tuijottaa
Harmaassa huoneessa sä leijut katossa
alhaalla näet itsesi vuoteella makaavan
Nyt kiidät kuilun läpi kohti valoa
kunnes heräät kipuun rintaan pakottavaan
Maasta olet tullut,jälleen maaksi olet tuleman
Ei löydy armo maasta,ei vedestä,ei tulesta
Maasta olet tullut,jälleen maaksi olet tuleman
Sut sidottu on letkuihin muovisiin
olet kuin sätkynukke suuren mestarin
Sä revit kahleet pois ja pääset vapauteen
vain pitkä viiva kertoo matkan loppuneen
Graça
Você sente como se estivesse sendo puxado pra cima
você ouve vozes, mas não vê ninguém
Alguém grita pra você, você tenta abrir os olhos
no meio da névoa, alguém está te encarando
Na sala cinza, você flutua no teto
lá embaixo, você vê a si mesmo deitado na cama
Agora você voa pelo abismo em direção à luz
até que você acorde com uma dor no peito que aperta
Da terra você veio, e de novo à terra vai voltar
Não há graça na terra, nem na água, nem no fogo
Da terra você veio, e de novo à terra vai voltar
Você está preso a mangueiras de plástico
é como se fosse um boneco de ventríloquo de um grande mestre
Você arranca as correntes e consegue a liberdade
só uma linha longa conta que a jornada acabou