Rumavirsi
rujo vainaapappi saarnaa
sataa maahan paskaa, vaarnaa
mädänsyömä seurakunta
näkee lapsentappounta
teko huutaa vääryydessään
tuskissaan on polvistuva
lauma langennut ja eessään
riivitty on jumalan kuva
älä armahda, meitä armahda
hirsikirkon raunioissa
luoja on ja pysyy poissa
saattoväen aatoksissa
luoja on ja kadoksissa
laitimmaisen laulun vuoro
sorakieli raatokuoro
läpi ruodan, läpi hirren
kajauttaa ruman virren
Caminho do Destino
sangue derramado, a pregação
cai na terra, é só desgraça
congregação devorada
vê a morte de crianças
falsidade grita em sua dor
se ajoelha em seu sofrimento
a manada caída diante de
um deus que foi despedaçado
não nos perdoe, tenha pena de nós
nas ruínas da igreja de madeira
Deus está e permanece ausente
nos pensamentos da multidão
Deus está e desapareceu
é a vez da última canção
coro de mortos em lamento
através da dor, através da madeira
ecoando uma canção feia