O Xardín
Sen saber fun cara aló nunha noite de outono
Onde a Lúa di: Sede benvidas
No meu xardín hai unha flor para cada un
E cantou unha vella alborada
Coa que chamou ó vello Sol
Ó mencer, todas sentíanse donas do ceo
No xardín hai de abondo para todos
Ata que un quixo o teu máis que o seu
Ó solpor, o xardín era negro
E o Sol, ó Lostrego chamou
O Jardim
Sem saber, fui cara a cara numa noite de outono
Onde a Lua diz: Sejam bem-vindos
No meu jardim tem uma flor pra cada um
E cantou uma velha alvorada
Com a qual chamou o velho Sol
Ao amanhecer, todas se sentiam donas do céu
No jardim tem de sobra pra todo mundo
Até que um quis o teu mais que o seu
Ao entardecer, o jardim ficou escuro
E o Sol, ao Ladrão chamou