Aaveratsastajat
Eräs vanha cowboy kerran kulki ratsuineen (ratsuineen),
illan tullen saapui päälle vuorenharjanteen (harjanteen),
karjalauman hirmuisen hän näkee kulkevan
siell' läpi synkkäin pilvien ja yli taivahan.
Jippijaijee, jippijaijoohou, aaveet taivahan.
Karjalauma kulkuansa jatkaa mylvien (ammuu),
sen hengitys on polttava ja vauhti hirmuinen (niin on)
mut uuden ihmeen taivahalla silloin nähdä voi,
siell' cowboy-joukko ratsastaa ja laulu hurja soi.
Jippijaijee...
On ratsastajat väsyneet ja ratsut läähättää (lääh lääh)
mut silti kukaan joukosta ei kauemmaksi jää (ei jää)
he karjalaumaa koettavat kilvan tavoittaa,
mut ponnistukset turhaa on, he eivät sitä saa.
Jippijaijee...
Kas, taivahalta silloin eräs ääni huudahtaa (uuaa):
"Sä cowboy käänny reitiltäs, et sitä jatkaa saa (et saa),
tai paholaisen karjalaumaa joudut ajamaan,
kun kerran päättyy elon tie ja saavut Manalaan."
Jippijaijee, jippijaijoohou,
Jippijaijee, jippijaijoohou,
Jippijaijee, jippijaijoohou,
aaveet taivahan.
Os Caçadores de Fantasmas
Um velho cowboy uma vez andou com seu cavalo (seu cavalo),
quando a noite chegou, ele chegou ao topo da montanha (da montanha),
e viu um bando de feras passando
ali entre nuvens escuras e sobre o céu.
É, é, é, é, os fantasmas do céu.
O bando continua seu caminho, mugindo (mugindo),
sua respiração é ardente e a velocidade é aterrorizante (é sim)
mas uma nova maravilha no céu ele pode ver então,
alí um grupo de cowboys cavalga e uma canção feroz soa.
É, é, é...
Os cavaleiros estão cansados e os cavalos ofegantes (ofegantes)
mas ninguém do grupo fica para trás (não fica)
elas tentam alcançar o bando,
más os esforços são em vão, eles não conseguem.
É, é, é...
Então, do céu, uma voz grita (uau):
"Você, cowboy, vire seu caminho, não pode continuar (não pode),
ou você terá que perseguir o bando do diabo,
quando a estrada da vida acabar e você chegar ao submundo."
É, é, é, é,
É, é, é, é,
É, é, é, é,
os fantasmas do céu.