395px

Os Rapazes de Monymusk

Silly Wizard

Monymusk Lads

As l cam' in bY Monymustk
And doon by Alford's dale,
A sad misfortune happened to me
And l think nae shame to tell.

cho: Fal to too a riddle doo.
Fal to toodle I doe.

As l gaed in by Monymustk.
The moon was shining clear;
And I held on to Lethendy
To see my Maggie dear.

I did gang when I did think
That a' were sleepin' soun',
But plague upon yon auld wife
For she cam' slinkin' doon.

Sae cannily she slipped the lock
And set the door agee;
Then crawled upon her hands and knees
To see what it could be.

Then to the bells, wi' a' her micht
Sae loud she made thern ring.
Till faith! l thoeht aboot my lugs
The biggin she would bring.

And when she saw l wouldna slip.
She ran to the guidman.
Says: "There's a lad into the hoose.
And that l winna stand.

"For it is a most disgraceful thing.
It would provoke a saunt.
To see a' the servant girls wi' lads.
When the gentle anes maun want."

"Providence has acted wrang.
Sic pleasures for to gie
Tae ony servant lad or lass
Just working for a fee."

The auld man he cam' ben himsel'
And he pushed ben his heid;
Guidfaith! I thocht it was a ghost
Just risen frae the deid.

He'd duddy draws upon his legs,
He'd on a cap o' white.
And he'd a face as lang's my leg
And in his hand a light.

He's ta'en me by the shoulders broad
An' pushed me oot o' doors.
Thinks I, my auld lad, I'll come back
When sleepin' gars ye snore.

Os Rapazes de Monymusk

Quando eu passei por Monymusk
E desci pelo vale de Alford,
Uma triste desgraça aconteceu comigo
E não sinto vergonha em contar.

Refrão: Fal to too a riddle doo.
Fal to toodle I doe.

Quando eu passei por Monymusk.
A lua brilhava clara;
E eu segui em direção a Lethendy
Para ver minha querida Maggie.

Eu fui embora quando pensei
Que todos estavam dormindo bem,
Mas praga sobre aquela velha
Pois ela veio espreitando.

Ela deslizou na fechadura
E abriu a porta devagar;
Depois se arrastou de mãos e joelhos
Para ver o que poderia ser.

Então, com toda a força,
Ela fez os sinos tocarem.
Até que, puxa! pensei nos meus ouvidos
Que a casa ela iria derrubar.

E quando ela viu que eu não ia sair,
Ela correu para o marido.
Disse: "Tem um rapaz na casa.
E isso eu não vou aceitar.

"Pois é uma coisa muito vergonhosa.
Isso provocaria um santo.
Ver todas as empregadas com rapazes.
Enquanto os gentis devem ficar sem."

"A providência agiu errado.
Tais prazeres para dar
A qualquer rapaz ou moça
Só trabalhando por um salário."

O velho veio até mim
E empurrou a cabeça para dentro;
Pelo amor de Deus! pensei que era um fantasma
Que acabara de ressuscitar.

Ele estava com calças esfarrapadas,
Usava um chapéu branco.
E tinha um rosto tão comprido quanto minha perna
E na mão uma luz.

Ele me pegou pelos ombros largos
E me empurrou para fora da porta.
Pensei, meu velho, eu vou voltar
Quando o sono te fizer roncar.

Composição: Jörgen Elofsson