395px

Martelo das Bruxas

Skald

Häxhammaren

Sluten av mörker I ensamhet
Slagen I kedjor av kallaste stål
Sitter en kvinna I bitterhet
Uti jordens djupaste hål
Tiden den rinner sakta utför
Nu väntar straffet för kätteri
Ty detta äro dagen hon dör
Att I båle brännas för häxeri

Gömda uti kristna kammare
Rättskaffens män skrev hammaren

Klockan den klämtar
Timmarna går och går
Flammorna de väntar
Bålet sprakande står
Trollkonans öde
Historiens sidor når
Men vem minns den döde
Som upprättelse aldrig får?

Dansen aldrig någonsin skett
Den uppå Blåkullas svarta mo
Men hon var ju av helandeätt
Sålunda utav en falsker tro
Tankarna vandrade minut för minut
Där bidandet var den verkliga fasan
Men nu är glädjen och livet slut
Ty själ och kropp förgåtts I brasan

Häxhammarens sidor till aska blev
Endast ett litet sår I historien rev

Klockan den klämtar
Timmarna går och går
Flammorna de väntar
Bålet sprakande står
Trollkonans öde
Historiens sidor når
Men vem minns den döde
Som upprättelse aldrig får?

Martelo das Bruxas

Fim das trevas na solidão
Strokes nas correntes do aço o mais frio
Sentando uma mulher em amargura
Nos buracos mais profundos da terra
O tempo que corre lentamente se esgota
Agora a punição está esperando por heresia
Pois este é o dia em que ela morre
Que você ateou fogo por feitiçaria

Escondido em câmaras cristãs
Os homens da justiça escreveram o martelo

É hora de ficar preso
Horas vão e vão
As chamas que eles estão esperando
O fogo crepitando está
O destino de Trollkonan
As páginas do alcance histórico
Mas quem se lembra dos mortos
Como a correção nunca chega?

A dança nunca aconteceu
A parte superior do mo preto de Blakullas
Mas ela era de direitos de cura
Assim, fora de uma crença falsa
Pensamentos vagavam minuto a minuto
Onde a oração era o verdadeiro faisão
Mas agora a alegria e a vida acabaram
Pois alma e corpo pereceram no fogo

Os lados do Martelo de Bruxa às cinzas se tornaram
Apenas uma pequena ferida na história rev

É hora de ficar preso
Horas vão e vão
As chamas que eles estão esperando
O fogo crepitando está
O destino de Trollkonan
As páginas do alcance histórico
Mas quem se lembra dos mortos
Como a correção nunca chega?

Composição: