För
Haldið upp á heiðina með mér,
höfuðin fjúka í nótt.
Guðirnir gefa okkur þrótt.
Guðirnir veita okkur þrótt til að sigra.
Vinir, ykkar vígamóði her.
veitir mér liðveislu í nótt.
Guðirnir gefa okkur þrótt.
Guðirnar veita okkur þrótt til að sigra.
Sver ég nú og sverðið legg,
svírann á og sundur hegg.
Jórinn þreyttur, ég er sár.
Jökullinn yfir gnæfir hár.
Blóðugur með brotna hönd
berst ég einn um ókunn lönd.
Held ég enn í veika von,
vígamaður Óðinsson.
Göngum móti glötun og dauða,
gjótur þar bíða og fen.
Þar geta tryllingsleg trén
tekið þig niður og skellt þér á knén.
Nýtum daginn og nóttina rauða,
neitum að ganga í fen.
Vörumst að taki' okkur trén.
Gegn Tý, Þór og Óðni við föllum á knén.
Ófærur og dauðans dýr
drepa þann sem burtu flýr.
Höldum áfram, heiðnir menn,
himnaranir þeir falla senn.
Tölunni við týnum vrátt,
tættir sundur smátt og smátt.
Held ég enn í veika von,
vígamaður Óðinsson.
Frændur mínir, fóstbræður,
fylgið mér um ófærur.
Deyi sá er deyja á,
dugi sá er ætla má.
Held ég upp á heiðina,
held ég verstu leiðina.
Held ég enn í veika von,
vígamaður Óðinsson.
Para Cima
Ergam a montanha comigo,
as cabeças voam esta noite.
Os deuses nos dão força.
Os deuses nos dão força pra vencer.
Amigos, sua bravura de guerreiros
me dá apoio esta noite.
Os deuses nos dão força.
Os deuses nos dão força pra vencer.
Juro agora e empunho a espada,
corto e desfaço tudo ao meu redor.
O cavalo cansado, eu estou ferido.
O gelo se ergue alto sobre nós.
Sangrento com a mão quebrada
luto sozinho em terras desconhecidas.
Ainda mantenho uma fraca esperança,
guerreiro, filho de Odin.
Vamos em direção à destruição e à morte,
onde as armadilhas nos esperam no pântano.
Lá, as árvores encantadas
podem te derrubar e te fazer ajoelhar.
Aproveitemos o dia e a noite vermelha,
negamos andar no pântano.
Cuidado com as árvores que podem nos pegar.
Contra Tyr, Thor e Odin, cairemos de joelhos.
Os obstáculos e a morte
matam quem tenta fugir.
Continuemos, homens pagãos,
os celestiais cairão em breve.
A contagem se perde aos poucos,
despedaçando tudo devagar.
Ainda mantenho uma fraca esperança,
guerreiro, filho de Odin.
Meus irmãos, irmãos de sangue,
sigam-me por caminhos difíceis.
Morre aquele que deve morrer,
sobrevive aquele que pode.
Ergam a montanha,
sigo o caminho mais difícil.
Ainda mantenho uma fraca esperança,
guerreiro, filho de Odin.