Ei Vid Munum Idrast
Eigi við munum iðrast,
ykkur við munum ei þóknast,
fortíðarinnar við munum hefna,
hvað það er mun ég ei nefna.
Því forna við höldum við,
trúnni,hinum heiðna sið.
Fortíðin er ei grafin,heldur geymd.
fyrr eða síðar þið fáið ykkar eymd.
Þið sem kallið ykkur hina góðu,
voruð í raun hinir óðu.
Lifið svo í þessari hræsnu trú
-blind sem mynd.
Fyrir þetta þið munuð líða,
önnur þúsund ár bíða.
Allt var brotið og brennt,
rifið og skemmt.
Lítið á ykkur sem æðri
-lítið bara í eigin barm.
Ei Vid Munum Idrast
Não nos arrependeremos,
vocês não nos agradarão,
quanto ao passado, vamos nos vingar,
mas o que é, não vou mencionar.
Pois do antigo nos apegamos,
a fé, o paganismo que seguimos.
O passado não está enterrado, mas guardado.
mais cedo ou mais tarde vocês sentirão sua dor.
Vocês que se chamam de bons,
eram na verdade os insensatos.
Vivam então nessa fé hipócrita
-cegos como uma imagem.
Por isso vocês vão sofrer,
outros mil anos vão esperar.
Tudo foi quebrado e queimado,
destruído e danificado.
Olhem para vocês como superiores
-olhem só para o próprio peito.