Hüvasti Tallinn
Kõndides üksinda tallinna tänavail,
mõtlen, et homme siis ongi see päev
kus tõusen ma vaikselt ja sind ei ärata
pakin ma asjad ja ära siit läen
Jäävad maha paekivi müürid ja väravad
maha jääb tee, mida astus me jalg
maha jääd sina, kel silmad on säravad
ei puuduta enam su palet mu palg
Seisan ma vaksali esisel väljakul
pimedus vaikus ja tühjus - on öö
täiskuu puudutab katuseharjakuid
raekojakell enam mulle ei löö
Hüvasti sõbrad, teid iial ei unusta,
hüvasti kodulinn majad ja teed
oleks, et kohti on kusagil paremaid
kaugus ehk möödunu kaunimaks teeb
Adeus, Tallinn
Caminhando sozinho pelas ruas de Tallinn,
Penso que amanhã será o dia
Em que eu me levanto devagar e não te acordo
Empacoto minhas coisas e vou embora daqui
Ficam para trás os muros de calcário e os portões
Fica para trás o caminho que nossos pés pisaram
Fica para trás você, com seus olhos brilhantes
Não toco mais seu rosto com minha mão
Estou parado na praça em frente à estação
Escuridão, silêncio e vazio - é noite
A lua cheia toca os telhados
O sino da prefeitura não toca mais para mim
Adeus, amigos, nunca vou esquecer vocês,
Adeus, cidade natal, casas e ruas
Queria que houvesse lugares melhores em algum lugar
Talvez a distância torne o passado mais bonito.